درمان اسکیزوفرن

 

اسکیزوفرن اختلال پیچیده ای است که به ندرت یک روش درمانی واحد برای پرداختن به این اختلال چند عاملی کفایت می کند. در عین حال روشهای درمانی زیر برای رفع اسکیزوفرن پیشنهاد شده است:

درمان زیست شناختی

دارو درمانی از جمله درمان های زیست شناختی است که برای تغییر علایم افراد مبتلا به اسکیزوفرن ارایه می شود. در واقع باید قبول کرد که دارو می بایست تکیه گاه اولیه و عمده افرادی باشد که به اختلالات روانی مبتلا می شوند.دارو درمانی در درمان اسکیزوفرن با دو هدف درمان علایم حاد و درمان نگهدارنده ارایه می شود. به منظور به حداکثر رساندن پذیرش دارو توسط بیمار لازم است که خانواده ها با اثرات درمانی انواع داروها با دوزهای دارویی متفاوت آشنا و درباره آثارجانبی معمول آن آگاه و در نتیجه از اضطراب احتمالی آنان برای مصرف دارو توسط فرد مبتلا کاسته شود. فنوتیازین ها و سایر داروهای ضد روانپریشی اگر به میزان کافی و به مدت زمان کافی مصرف شوند (زیر نظر روانپزشک) باعث کاهش نشانه های مثبت و عمده اسکیزوفرن می شوند.بنابراین می توانند علایمی چون توهمات، هذیانها، آشفتگی در تکلم و خلق افسرده با تحریک پذیری را کاهش دهند. همچنین داروها قادرند به صورت غیر اختصاصی باعث کاهش بیقراری فرد مبتلا شوند. این داروها گاه در کاهش نشانه های منفی یا جلوگیری از پسرفت رفتارها مؤثر نمی باشند. پس نمی توان انتظار داشت که علایمی مانند فقدان اراده، عدم استمرار تکلم به صورت مؤثر و مفید به سرعت کاهش یابند. بنابراین باید گفت داروها معمولاً برای درمان روان پریشی حاد و نشانه های مزمن و به منظور جلوگیری از بازگشت علایم در زمان طولانی تر مورد استفاده قرار می گیرند. بسیاری از خانواده ها با برطرف شدن علایم حاد بیماری درمان را پایان یافته تلقی می کنند. بنابراین ممکن است مصرف داروها را توسط بیمار جدی نگیرند. در این راستا ضروری است که برای خانواده ها توضیح داده شود که به منظور درمان نگهدارنده لازم است بیمار داروها را به منظور به حداقل رساندن خطر عود یا بستری شدن دوباره وبرای تمام عمر مصرف کند.در صورتی که بیمار دارو را بصورت نا مرتب مصرف نماید احتمال عود بیماری افزایش خواهد یافت.درمان با استفاده از شوک الکتریکی (ECT) از جمله روشهای دیگر زیست شناختی در درمان اسکیزوفرن محسوب می شود. بسیاری از خانواده ها با این روش درمانی آشنا نبوده و بنابر این ممکن است در برابر خواسته پزشک مبتنی بر انجام آن به شدت مقاومت کنند.برا ی افرادی که نسبت به داروهای آنتی سایکوتیک مقاوم هستند یا قادر به تحمل آثار جانبی داروها نمی باشند شوک درمانی روش درمانی مناسبی به شمار می رود وگاه خطر آن کمتر از داروهاست، به طوری که برای زنان باردار یا کسانی که در فکر خودکشی یا دگرکشی هستند و یا اقدام به این اعمال می نمایند، پزشک می تواند از ECT که آثار مثبت فوری دارد استفاده نماید .

برنامه کلاسی

 

برنامه کلاسی اعلام شده فعلا همینه قراره ۵مهر برنامه ی ویرایش شده رو اعلام کنن.

برنامه کلاسی

http://www.qompnu.ac.ir/index.aspx?siteid=1&siteid=1&pageid=1594

تست روانشناسی جدید برای شناخت شخصیت خودتان

 

اگر مايليد اطلاعاتی هر چه بيشتر در مورد شخصيت خودتان و خصوصياتی که باعث می شوند ديگران شما را بيشتر دوست داشته باشند بدانيد، به تست زير با کمال صداقت پاسخ دهيد. اين تست جديدترين تست روانشناسی می باشد.

1- فرض کنيد شما مشخصه صورت کسی هستيد، کدام قسمت از صورت او هستيد ؟
1- چين و چروک 2- کله 3- خال زيبايی 4- کک و مک 5- لبخند

2- دوست داريد چه نوع پرنده ای باشيد ؟
1- پرنده سحر خيز 2- جغد 3- عقاب 4- فلامينگو 5- پنگوئن

3- کداميک از آلات موسيقی را دوست داريد ؟
1- پيانو 2- ويلن 3- ساز دهنی 4- گيتار برقی 5- دف

4- کداميک از برنامه های زير برای شما جالبتر است ؟
1- اخبار و برنامه های مستند 2- بيوگرافی و درام 3- هيجانی و پليسی 4- عشقی و ماجراجويی
5- کمدی و کارتن

5- کداميک از بازيهای شهربازی برايتان جالبتر است ؟
1- هيچکدام. من از شهربازی متنفرم 2- قطار يا قايق 3- نمايش و اجرای کمدی 4- سواريهايی که سريع می چرخند 5- ترن های هوايی سريع السير

6- آيا شما به اشتباهات خود می خنديد ؟
1- هرگز 2- بندرت 3- برخی مواقع 4- معمولاْ 5- هميشه

7- اگر دوست شما سر به سر شما گذاشت شما :
1- عصبانی می شويد 2- ناراحت می شويد 3- برايتان جالب است 4- تلافی ميکنيد 5- چندين برابر تلافی می کنيد

8- اولين موردی که صبح در فکرتان است چيست ؟
1- کار و يا تحصيل 2- مشکلات زندگی 3- غذا 4- روزی که در پيش داريد 5- کاری که تا شب انجام خواهيد داد

9- شعار زندگيتان کداميک از موارد زير است ؟
1- وقت طلاست 2- سحر خيز باش تا کامروا باشی 3- آنچه برای خود می پسندی برای ديگران هم بپسند 4- زندگی کن و اجازه زندگی کردن به ديگران هم بده 5- بی خيال باش (هر چه باداباد)

10- شما عاشق همه حيوانات هستيد ؟
1- اصلاْ 2- تعداد کمی از حيوانات 3- برخی از حيوانات 4- بيشتر حيوانات 5- تمام حيوانات

11- شما لبخند می زنيد ؟
1- هرگز 2- بندرت 3- گاهی اوقات 4- اغلب 5- آنقدر زياد که برخی فکر می کنند ديوانه هستم

12- نظر ديگران راجع به شما اغلب يکی از موارد زير است :
1- بی رحم 2- يخ 3- زيبا 4- دوست داشتنی 5- خوشگذران

13- شما احساسات عشق و قدردانی خود را نشان می دهيد ؟
1- هرگز 2- بندرت 3- گاهی 4- اغلب 5- حداکثر و تا جايی که امکان دارد

14- شما اعتقاد داريد که بايد برای شاداب بودن ساعاتی از زمان را منحصراْ صرف خودتان کنيد ؟
1- اصلاْ 2- احتملاْ نه 3- گاهی 4- بله 5- البته، تا جايی که امکان دارد به خودم می رسم

15- آيا زندگی شما با برنامه ريزی پيش می رود ؟
1- من حتی تعطيلات را با برنامه ريزی جشن می گيرم 2- من برنامه ريزی می کنم 3- بستگی به روز هفته دارد 4- در صورت امکان، اجازه می دهم که خودش پيش آيد 5- هميشه بدون برنامه ريزی روزها را طی می کنم.

جواب در ادامه مطلب:

ادامه نوشته

اوتیسم

اوتیسم که یک اختلال فراگیر رشد است ، عبارت است از فقدان پاسخگویی به دیگران و تاخیر شدید در رشد زبان ، کودکان مبتلا به اوتیسم ، در معاشرت بین فردی و روابط اجتماعی با دیگران مشکل اساسی داشته و رفتارهای خود ویرانگرانه و رفتارهای خود تحریکی از خود بروز می‌دهند. از مجموعه وسیع رفتارهایی که در اوتیسم دیده می‌شود سه خصوصیت کلیدی را می‌توان عنوان کرد: نقص کیفی در تعامل اجتماعی ، نقص شدید در برقراری ارتباط و الگوهای رفتار محدود ، تکراری و کلیشه‌ای. سن شروع قبل از سه سالگی است تکرار کلمات و جملات دیگران یک مثال برجسته از مشکلات رایج ارتباطی در کودکان اوتیستیک است.

علل ایجاد

نظریه بتلهایم (Bettlheim) از لحاظ تاریخی برای بیش از یک دهه نفوذ خود را حفظ کرده بود. در خلال دهه‌های 1950 و 1960 نظریه روان‌تحلیلی رواج داشت. او اعتقاد داشت، هنگامی که کودک با یک دنیای غیر پاسخگو که مخرب است، روبه‌رو می‌شود، از آن رو از مردم کناره می‌گیرد. بنابراین در این نظریه اقدامات مشخص مراتب (یعنی مادر) در پیدایش اوتیسم ، مقصد قلمداد می‌شود. به عبارتی ، والد سرد و بی‌محبت ، باعث اوتیسم می‌شود. اما نظریه بتلهایم دیگر قابل قبول به نظر نمی‌رسد و تسلط خود را از دست داده است. علاقه فزاینده به نظریه‌های رفتاری و زیست شناختی و فقدان شواهد علمی مورد نیاز برای تائید این نظریه ، تا حد زیادی در منسوخ شدن آن نقش داشته است.

• یک تبیین دیگر ، توسط فرستر (1961) پیشنهاد شد. این نظریه رفتاری نیز مورد حمایت تجربی قرار نگرفت. گر چه رویکرد رفتاری تاثیر مطلوبی بر روی درمان اختلال اوتیسم داشته است.
  
  
• با توجه به مطالعات سال 1976 نتیجه گرفتند که شاهد قوی وجود ندارد که حاکی از نقش وراثت در ایجاد اوتیسم باشد. آنان گفته‌اند خواهر و برادران معدودی مبتلا می‌شوند و موارد اوتیسم ، بروز بالاتر در میان اعضای خانواده را پیش‌بینی نمی‌کند. پژوهشگران دیگر ، بحث کرده‌اند که اندک بودن اوتیسم در بین افراد جامعه و این حقیقت که اشخاص اوتیستیک بعید است اولاد داشته باشند، ممکن است میزان پایین آن در میان اقوام و بستگان را توجیه کند. اخیرا در باورهای پژوهشگران این حوزه ، تغییراتی ایجاد شده است.
  
  
• این احتمال نیز وجود دارد که عوامل زیست شناختی دیگری در اختلال اوتیسم سهم داشته باشند. در یک مطالعه افراد اوتیستیک ، کاهش فعالیت مغز به عنوان یک عامل موثر شناخته شد.
  
  
• در مطالعه دیگری ، معلوم شد که اشخاص مبتلا به اوتیسم ، مغزشان اندکی بزرگتر و سنگین‌تر است و سلولهای عصبی آنها از لحاظ رشدی نارس است. این تفاوتهای تشریحی با انقطاع رشد که قبل از 30 هفتگی زندگی جنینی رخ می‌دهد، همخوانی دارد. برخی از خصوصیت کارکرد مغز از اوتیسم تاثیر نمی‌پذیرند. اما با وجود این ، اختلال در بردارنده ناکارآمدی مغز است که با تبیینهای زیست شناختی همخوانی دارد.
  
  
• بخش اندکی از موارد اوتیستیک ، از بیماریهای گوناگون نظیر سرخچه مادرزادی ، توبراسکلروزیس ، و نوروفیبرماتوزیس ناشی می‌شوند. کودکان مبتلا به سرخچه مادرزادی قبل از تولد به سرخچه مبتلا می شوند و در نتیجه عفونت ، با انواعی از بدریختی ، کری ، کوری و ناهنجاریهای سلسله اعصاب مرکزی و نیز حملات و عقب ماندگی به دنیا می‌آیند. در دهه 1970 گزارش شد که 13- 8 درصد کودکان مبتلا به سرخچه ، اوتیسیتیک بودند.
  
  
• این احتمال وجود دارد که آسیب قبل از تولد یا گسیختگی در رشد ، در علت اوتیسم سهیم باشد. معلوم شده است که اشخاص اوتیستیک ، شواهدی از اختلال سلسله اعصاب مرکزی و نشانه‌های ناهنجاریهای نورولوژیک ظاهر می‌سازند. اخیرا پژوهشگران به کاهش فعالیت فعالیت نیمکره چپ مغز مبتلایان به اوتیسم پی برده‌اند، منطقه‌ای از مغز که برای برقراری ارتباط اهمیت دارد.
  
  
• توافق و اجماع پژوهشگران درباره اوتیسم این است که این اختلال تا حدی زیادی یک اختلال شناختی و اجتماعی است که علل زیست شناختی متعددی دارد و در زمانی بین لقاح و تولد ایجاد می‌شود. اکثریت عمده‌ای از موارد اوتیسم علت طبی قابل تشخیص ندارند و فقط در 10 - 5 درصد موارد علت معینی را می‌توان تشخیص داد. با این وجود به نظر می‌رسد کودکان اوتیسیتیک با ساختار بیولوژیک متفاوت به دنیا می‌آیند. اما عوامل محیطی پیشروی و پیش آگهی بعدی این اختلال را متاثر می‌سازند.

ادامه نوشته